سوخت هسته‌ای

تولید سوخت هسته‌ای در داخل کشور اجتناب ناپذیر است چرا که اگر قرار باشد این سوخت را حتی از نزدیکترین متحدانمان هم دریافت کنیم باز هم باید برای هر گرم آن حساب پس بدهیم و با اندک بهانه‌ای واهی تحویل آنرا قطع خواهند کرد و فشار و ارعاب تا ابد ادامه پیدا خواهد کرد. سوخت هسته‌ای کاربردهای وسیعی دارد و فقط مساله نیروگاه اتمی مطرح نیست. بعنوان مثال در صورتی که ایران به فناوری ساخت راکتورهای کوچک دست یابد قادر خواهد بود ناو هواپیمابر بسازد که نیازمند مولد انرژی هسته‌ای است. همینطور زیردریایی هسته‌ای که می‌تواند ماه‌ها زیر آب حرکت کند بدون اینکه امکان شناسایی آن وجود داشته باشد. حتما شنیدید که مقامات اسراییلی تهدید کردند که زیردریایی‌های ما در آبهای اطراف بوشهر هستند و آماده شلیک هستند. چرا زیردریایی‌های ما نزدیک حیفا نباشند یا حتی در حوالی بندر نیویورک؟ با صرف نظر از موشک‌های بالستیک با برد ۱۰ هزار کیلومتر تنها تهدید متقابلی که ما می‌توانیم متوجه آمریکا کنیم زیردریایی‌های هسته‌ای با موشک‌های سطح به سطح هستند. سوخت هسته‌ای می‌تواند بعنوان منبع انرژی در مناطق صعب‌العبوری که نمی‌توان آنها را به شبکه برق سراسری وصل کرد بکار رود. این کاربرد در شوروی سابق بسیار مهم بود بگونه‌ای که فرستنده‌های رادیو تلویزیونی که در قله‌های سردسیر قفقاز قرار داشتند با باطری‌های اتمی کار می‌کردند. بسیاری از ماهواره‌های شوروی سابق با باطری اتمی بجای صفحات ناکارآمد خورشیدی کار می‌کردند. سفینه‌های اکتشافی فضایی همینطور. آمریکا برنامه جدیدی برای طراحی موتور جت هسته‌آی را اعلام کرده است که در صورت عملی شدن یک هواپیمای شناسایی بدون سرنشین مجهز به سوخت هسته‌ای می‌تواند تا یک ماه بطور دائم و بدون نیاز به سوختگیری مجدد بر فراز آسمان دشمن به گشتزنی بپردازد. علاوه بر اینها در آینده احتمالا شاهد گسترش موارد کاربرد سوخت هسته‌ای خواهیم بود. آیا عاقلانه است که تعهد بدهیم دست از تولید سوخت هسته‌ای برداریم؟ باید در نظر داشته باشیم این یک مساله استراتژیک است و مثل آن کسی نباشیم که برای چند هزار سکه امتیاز تاسیس بانک در ایران را یک خارجی داد و اصلا نفهمید با این کارش چند تن طلا از کشور خارج شد؟! علاوه بر اینها باید گفت مهمترین مزیت استراتژیک سوخت هسته‌ای این است که دشمن را از امکان مسلح شدن ما به سلاح هسته‌ای بترساند بنحوی که خیال درافتادن با این کشور را از ذهنش دور کند. آنها تبلیغ می‌کنند که جمهوری اسلامی با تولید سلاح هسته‌ای قصد دارد مشکل مشروعیت خود را حل کند اما ما فراموش نمی‌کنیم روزهایی را که در دل خود یقین داشتیم که روزی با سبعیت تمام به ما حمله خواهند کرد و همه چیز را دوباره نابود خواهند کرد. فرق نمی‌کند خاتمی بر سر کار باشد یا احمدی‌نژاد. ما هرگز روزگار گذشته را فراموش نمی‌کنیم و هرگز اجازه نمی‌دهیم آنها مانند گذشته بر ما مسلط باشند.

  
نویسنده : محمد ; ساعت ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢ مهر ،۱۳۸٥