صاحب الاعماق

۰- او آدم را یاد خمینی می‌اندازد ..... یاد پیامبر می‌اندازد .... یاد امام زمان می‌اندازد ..... تازگی یک تصویر مبهم از امام عصر (عج) را می‌توانم تصور کنم .... دیگر زیاد سخت نیست.

۱- از جمله کوچکترین پیامدهای جهاد در لبنان بازگشت منزلت روحانیت بود. درست از فردای حرکت سید حسن نصر الله هر جا که راهپیمایی صورت می‌گرفت مردم دسته دسته دور یک طلبه‌ای جمع می‌شوند و هر شعاری را که او بگوید همان را تکرار می‌کنند. دیگر مدیریت تجمعات دست هر کسی که بلندتر شعار بدهد نیست. مردم در وجود هر طلبه جوانی سید حسن نصر الله را می‌بینند. گاهی می‌شنوی می‌گویند: انشاء الله سید حسن نصر الله همه دنیا را می‌گیرد .....

۲- در جایی تفسیر بسیار تازه‌ و جالبی درباره آیات سوره بنی اسراییل خواندم. همان ماجرای دو بار فساد بنی اسراییل. خداوند می‌فرماید:‌ «فاذا جاء وعد الاخره جئناکم لفیفا». سابقا اینطور می‌فهمیدیم: وقتی وعده آخرت فرا رسد شما بنی اسراییل را گروه گروه محشور می‌کنیم. در حالی که کلمه «وعد الاخره» در ابتدای سوره برای دومین طغیان بنی اسراییل مشخصا ذکر شده است. حالا می‌شود اینطور فهمید: وقتی وعده عذاب دوم فرارسد شما را گروه گروه به این سرزمین بازمی‌گردانیم. گویا تشکیل دولت اسراییل نه نشانه برتری قوم یهود که برای محقق شدن وعده عذاب الهی بوسیله بندگان بسیار خاص خدا «عبادا لنا» (عبارتی بی‌سابقه در قرآن) انجام می‌گیرد.

۳- پیش ازین تفسیرهای آخرالزمانی زیادی وجود داشت که هدفش اثبات نزدیک بودن ظهور بود. این تفسیرها مشخصا مبتنی بر چند فرض هستند: حدیثی که می‌گوید مردی از قم قیام می‌کند و ندا می‌دهد به فریاد اسلام برسید و همنام یکی از انبیا است (روح الله) .... حدیثی که در وصف سید خراسانی می‌گوید وی یک خال در دست راستش دارد. خال را به نشانه تعبیر می‌کنند و بر رهبر منطبق می‌کنند. البته اشکال این حدیث این است که سید خراسانی را از نسل امام حسن معرفی می‌کند در حالی که ایشان حسینی هستند. حدیثی که آخرین حاکم پایدار عربستان را عبدالله یاد می‌کند .... و احادیثی که بر فتح قدس در آستانه ظهور یا پس از آن دلالت دارد ..... البته دلایل مخالفی هم هست :‌ بارزترین نشانه ظهور این است که مردم حضرت را فراموش می‌کنند و یا منکر زنده بودن ایشان می‌شوند و جز اندکی بر اعتقاد حق باقی نمی‌مانند. البته همه نشانه‌های ظهور الزامی نیستند اگر مردم بیدار شوند حضرت خواهد آمد.

  
نویسنده : محمد ; ساعت ۳:۱۳ ‎ب.ظ روز شنبه ٢۸ امرداد ،۱۳۸٥