عهدنامه

۱- در جنگهای گذشته اسراییل با اعراب همواره پس از گذشت چند روز از آغاز درگیری اسراییل تهدید می‌کرد در صورت دست نیافتن به اهدافش از سلاح هسته‌ای استفاده خواهد کرد. اما در جنگ جاری با حزب‌الله لبنان اسراییل جرات چنین ادعایی را ندارد زیرا دیگر این تنها اسراییل نیست که قادر است از توان هسته‌ای استفاده کند. در صورت حتی یک تهدید نصفه و نیمه هسته‌ای اسراییل در واقع به خروج آتی ایران از ان.پی.تی. مشروعیت کامل خواهد داد. همچنین چنین تهدیدی ممکن است منجر به این بشود که ۱۰ سال بعد اسراییل در مرزهای شمالی‌اش با یک قدرت بازدارنده هسته‌ای طرف حساب شود که اصلا به صلاحش نخواهد بود. اگر امروز مهندسان مقاومت موشک میانبرد تولید می‌کنند ۱۰ سال بعد در صورت حمایت ایران سلاح هسته‌ای هم تولید خواهند کرد انشاءالله.

۲- موضع ایران در مورد دیر جواب دادن به بسته اروپاییها اگرچه نوعی شجاعت بحساب می‌آید اما حاوی این پیام است که ایران از واکنشهایی که ازین مرحله ببعد ممکن است رخ دهد واهمه دارد و در پی خرید زمان است. البته این بیم کاملا طبیعی است چون ایران کار بزرگی در پیش دارد و آن خروج از معاهده (یا آنطور که این روزها معمول شده عهدنامه!) است در حالیکه هنوز واجد توان تسلیحاتی هسته‌ای نسیت. تاکنون همه کشورهایی که از عهدنامه خارج شده‌اند این کار را همزمان با اولین آزمایش سلاح هسته‌ای خود انجام داده‌اند یا لااقل آنرا داشته‌اند. در این مورد تنها چیزی که می‌توان گفت این است که گزینه ایران این بود که به توان صلح‌آمیز تولید سوخت دست یابد اما آمریکا تصمیم گرفت که برایش سلاح هسته‌ای و غنی‌سازی تفاوتی ندارد بنابراین با پذیرش ریسک اینکه ایران به سمت سلاح برود ترتیب یک رویارویی همه جانبه را می‌دهد. بنابراین ایران راهی جز خروج از عهدنامه را ندارد و آمریکا آگاهانه ایران را بسمت جنگ سوق می‌دهد. حال در این شرایط اگر می‌توانستیم زمانی مثلا در حد یک سال بگیریم ارزش داشت مساله را کش دهیم تا با تعداد بیشتری سانتریفوژ‌ و احیانا مقدار قابل ملاحظه‌ای پلوتونیوم در اراک از عهدنامه خارج شویم اما زمان یکی دو ماه ارزش آنرا ندارد که تصویر قاطع خود را از دست بدهیم.

البته مسئولان ایرانی حرکت خوبی انجام دادند. درست زمانی که اسراییل در برابر حزب‌الله به زانو درآمده است رییس کمیسیون امنیت ملی مجلس پیش از حضور در تجمع میدان فلسطین اعلام کرد ایران آماده خروج از عهدنامه است. پس از چند ساعت وزیر خارجه روسیه که برای آمریکا نقش مسئول کنترل ایران را دارد اعلام کرد که در این صورت روسیه از تحریم ایران حمایت خواهد کرد. پس از آن بیانیه رسمی ایران مبنی بر خروج از عهدنامه در صورت الزامی شدن علیق منتشر شد. به فاصله کمی سفیر روسیه در سازمان ملل عقب‌نشینی کرد. اما پس از گفتگوی تلفنی بوش با پوتین دوباره موضع روسیه برگشت و بیانیه ایران را بی‌ارزش خواند. در پی آن نمایندگان ایران مصاحبه‌هایی انجام دادند و عنوان کردند که واکنش ایران به تصویب قطعنامه پاسخ ندادن به بسته خواهد بود و خروج از عهدنامه در مرحله بعدی قرار دارد. البته باید گفت که اگر ایران نهایتا باید از عهدنامه خارج شود حالا بلحاظ شرایط جهانی بهترین زمان است. اکنون زمانی است که آمریکا با نگاه به جنگ اسراییل با حزب‌الله از تقابل نظامی با ایران احساس ناامیدی می‌کند.

  
نویسنده : محمد ; ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۳۱ تیر ،۱۳۸٥