اخبار

حسنی مبارک: حمله به ايران فاجعه آميز خواهد بود. (از آنجاکه مبارک رفيق ايران محسوب نميشه معنی حرفش اينه که : حمله به ايران قطعی است.)

تمام نامزدهای انتخابات افغانستان بجز کرزای انتخابات را بدليل تخلفات گسترده تحريم کرده بودند اما در نهايت نتايج را پذيرفتند.

اظهارات يک خبرنگار آمريکايی از عراق:

بطور متوسط روزی ۱۰۰ عملیات ضد آمريکايی در عراق انجام می شود ...... اکثر مردم پايتخت در خيابانها زندگی می کنند ....... مردم پس از هر عملیات ضد آمريکايی موفق به پايکوبی می پردازند ......... گروگانگيريها و قتلهای فجيع در عراق توسط سيا و موساد انجام می شود.

يک فعال سياسی شيعه تاييد کرد يک گردان از جنگجويان شيعه برای دفاع از فلوجه پيش از حمله آمريکا وارد اين شهر شده بود. 

دکتر ولايتی در سخنرانی انتخاباتی در همايش اصولگرايان بطور ضمنی رباخواری رسمی در کشور را مورد انتقاد قرار داد و خواستار کاهش نرخ بهره شد. ساعاتی بعد خبرگزاری فارس مجموعه ای از فتاوا را روی خروجی خود گذاشت با عنوان: <معاملات بانکی در جمهوری اسلامی محکوم به صحت است>  ........ اما امروز اين خبرگزاری فتوای ديگری را به نمايش گذاشت مبنی بر اينکه نوعی از معاملات پيش فروش شامل بهره که در بورس فولاد رايج است مصداق ربا و حرام است ........ شايان ذکر است که پيارسال در پی افزايش و آزادسازی نرخ سود بانکی موجی از اظهارنظرهای مردم و علما درباره ربوی بودن سيستم مملکت برخواست که به تريبون نماز جمعه تهران نيز گسترش يافت و الان ديگر کمتر کسی سيستم بانکی ايران را اسلامی می داند ....... رايج شده است که ايران رباخوارترين کشور دنياست!  ....... استاد رحيم پور ازغدی هم در سخنرانيهايش از ربوی بودن سيستم اجاره خانه در ايران سخن گفته است.  

  
نویسنده : محمد ; ساعت ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ آذر ،۱۳۸۳

تاريخچه نظام آموزش اسلامي

مدرسه در تاريخ اسلام از مسجد منشعب شده است. مسجد در اسلام تنها عبادت‏گاه نيست، زيرا اساسا عبادت در اسلام تنها دعا و نيايش و انجام امور مخصوصي كه در اديان ديگر عبادت شمرده مي‏شود، نيست، بلكه حتي جهاد، كسب روزي حلال و ازدواج و... نيز جزيي از عبادات است. در مساجد علاوه بر اقامه نماز، تعليم و تربيت نيز انجام مي‏گرفت.
در مساجد كوچك اطفال خردسال تربيت شده و مساجد بزرگ محل تعليم و تربيت بزرگسالان به شمار مي‏آمد و مردم از عموم طبقات، به دانشجويي روزگار مي‏گذراندند.
بسيار اتفاق مي‏افتاد كه حتي مردمان بي‏بضاعت خانه‏هاي خود را تقديم مي‏كردند تا مكتب و آموزشگاهي در آن‏جا تأسيس شود و همگان به نوبه خود مبارزه با جهل و بي‏سوادي را وظيفه شرعي و ملّي مي‏دانستند.
در ساختن مدرسه نوعا از صحن مساجد استفاده مي‏شد و در حياط هر مسجد، حجراتي هم براي سكونت طلاب ساخته مي‏شد، تا طلاب در آن‏ها سكني گزيده، به درس و بحث مشغول شوند.
مسلمانان در ساختن "مدرسه" از معماري مساجد استفاده مي‏كردند بدين جهت مسجد را گاهي "مدرسه" و يا بالعكس "مدرسه" را "مسجد" مي‏ناميدند. به اين معني "مدرسه" در تمدن اسلامي مفهوم عامي دارد و شامل تمام مجامع عمومي از قبيل؛ مساجد و تكايا و مقابر و زوايا و عبادت‏گاه‏هاي زهّاد مي‏شود و حتي از دارالشفاها هم براي تعليم پزشكي و داروسازي و از رصدخانه‏ها هم براي تعليم رياضيات و نجوم استفاده مي‏شده است.
پيامبر اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله براي زنان خود معلم خصوصي زن انتخاب كرده بود. اين عمل پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله براي مسلمانان سرمشق قرار گرفت و ديري نپاييد كه در مدينه افراد با سواد رو به فزوني نهادند و آمار با سوادها به‏طور چشم‏گيري بالا رفت و حتي از ميان زنان خانه‏دار و دختران نيز كساني پيدا شدند كه خواندن و نوشتن را فرا گرفتند.
بدين ترتيب مي‏بينيم، فرهنگ اسلامي، عمومي و همگاني بوده و تمام افراد مسلمانان مي‏توانستند از حوزه‏هاي درسي كه هر شب و روز در صحن مساجد تشكيل مي‏شد استفاده كنند و خود را به زيور علم و دانش بيارايند.
محيط ساده و بي‏آلايش مسلماني مساعد و مناسب تحصيل علم و دانش بود و براساس سنتي كه پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله آن را بنيان نهاده بود وظيفه مقدس تعليم و تعلّم و تربيت به‏طور رايگان برعهده ملت مسلمان واگذار شده بود.
در مساجد معمولاً به طالبان علم كمك‏هاي مالي مي‏شد. اين "كمك خرجي" كه آن را "اجراء" مي‏گفتند، از محل موقوفاتي كه اهل خير بر جوامع مساجد وقف مي‏كردند، پرداخت مي‏شد.
علاوه بر اين برخي از بزرگان هم دانشمندان و طالبان علم را از اموال خود نصيبي مي‏دادند، مثلاً صاحب بن عبّاد وزير مشهور آل بويه در ايران هر سال پنجاه هزار دينار به بغداد مي‏فرستاد، تا ميان علما و فقها و سادات و فقرا و شعرا تقسيم كنند.18
خواجه نظام الملك وزير دانشمند طوسي - مقتول به سال 485 - در دوران وزارت خود مدارس كاملاً بي‏سابقه را تأسيس كرد. مدارسي كه در سراسر جهان اسلام؛ بغداد، بصره، موصل، اصفهان، نيشابور، بلخ، هرات، بخارا، مرو، آمل و طبرستان ساخته شده بود.58 اين مدارس به نام نظام‏الملك، نظاميه خوانده شد.در اطراف آن بازارهايي ساخت كه آن را وقف مدرسه كرد و گرمابه‏ها و دكان‏ها، خريد و بر آن وقف كرد و هر سال براي استادان و شاگردان مبلغ پانزده‏هزار دينار خرج و صرف مي‏كرد.
در اين مدرسه شش هزار شاگرد زندگي مي‏كردند و به تحصيل علوم مختلف مشغول بودند.59
نظاميه‏ها مراكز فعاليت‏هاي علمي عصر بود و اساتيد آن‏ها غالبا علماي بزرگ عصر بودند. از همه بلاد اسلامي تا مدت‏ها طالبان علم به اين مدارس روي مي‏آوردند و در اين كهن‏ترين دانشگاه‏هاي جهان هم حجره و مأوايي براي سكونت داشتند و هم معيشت آنان فراهم بود. علاوه بر اين كتابخانه و بيمارستان، مسجد و مجلس وعظ هم در دسترس آن‏ها بود. در اين نظاميه‏ها مدرسان درجاتي داشتند و با عناوين استاد و مدرس و معيد با لباس‏هاي خاص ظاهر مي‏شدند و ظاهرا همين‏ها است كه دانشگاه‏هاي اروپا از آن تقليد كردند.62
شهر نيشابور قبل از حمله مغول هزارودويست مدرسه داشت و نام علماي اين شهر به هفت مجلد مي‏رسيده است.65در اين جدايی بين مسجد و مدرسه، عوامل ديگري نيز مؤثر بوده‏اند؛از يك سو سياست خلفا مي‏كوشيد علوم را از مسجد به دارالخلافه منتقل كند و از سويي ديگر تعصب و ضعف بينش و نداشتن روح صادق و آزاد در گروهي باعث شد تا دايره وسعت رسالت مسجد را بر حسب جهان‏بيني و فهم خويش تنگ كردند و به تدريج از مسئوليت‏هاي متعدد آن در جامعه كاستند تا آن‏كه، تنها آن را به نماز منحصر ساختند.
مسجد، با چنين روح زاهدانه و متعصبانه‏اي كه بر آن حاكم شده بود ديگر نمي‏توانست تعقل و تعلّم آزاد و طرح نظريات مختلف و مذاهب و مكاتب ديني و فلسفي بيگانه را كه لازمه يك محيط علمي و آموزشي آزاد است، تحمل كند.
از طرفي سنت مسجد، بينش اسلامي و سابقه تاريخي، نمي‏توانست تفكيك علم و دين يا مدرسه و مسجد را بپذيرد زيرا اسلام هميشه يك چهره قوي علمي داشته و خود بنيانگذار رشته‏هاي گوناگون علمي بوده است.
از اين رو براي تلفيق اين دو امر، مدرسه‏ها را در كنار مسجدهابنا كردند به گونه‏اي كه يكي از مؤسسات وابسته به مسجد محسوب شود و همراهي و همگامي علم را به دين بيان كند.
اگر مسلمانان همين سنت ريشه‏دار ديني و فرهنگي خود را حفظ مي‏كردند و با تقويت و اصلاح آن به تناسب زمان، رسالت ديرين خويش را انجام مي‏دادند با هزينه‏اي بسيار كمتر از آن‏چه امروز براي مبارزه با بيسوادي مصرف مي‏شود، مي‏توانستند بسيار ساده و طبيعي و با تشكيلات و امكانات اندك و بودجه مختصر، به ريشه‏كن كردن بي‏سوادي نايل شوند.
قبل از آن‏كه مدارس جديد تأسيس شود مدارس ديني تنها سازمان فرهنگي مسلمانان محسوب مي‏شد. اين سنّت ديرينه كه از زمان پيامبر اكرم صلي‏الله‏عليه‏و‏آله و ائمه هدي به يادگار مانده است تا يك قرن پيش در بسياري از شهرهاي اسلامي برقرار بود و در زير سقف رواق مساجد، حوزه‏هاي تدريس تشكيل مي‏شد و از ساده‏ترين دروس مقدماتي ادبي تا عالي‏ترين دوره‏هاي فقه و اصول و كلام و فلسفه و تفسير و حديث و رياضي و هيئت و نجوم تدريس مي‏شد و هزاران دانشجوي پير و جوان پس از نماز صبح پيرامون استادان حلقه مي‏زدند و تا بعد از طلوع آفتاب، اين ازدحام فرهنگي به منزله بارقه حركت يوميه مردم به شمار مي‏رفت.
با رواج سيستم آموزشي غرب در كشورهاي اسلامي دولت‏ها در همه ابعاد نظام مداخله كردند. فرهنگ كشورهاي اسلامي به دو قسمت قديم و جديد تقسيم شد و ديري نپاييد كه در اغلب كشورهاي اسلامي فرهنگ قديم به كلي متروك شد ولي خوشبختانه در ايران و به‏طور كلي در ميان شيعيان آموزش در حوزه‏هاي علميه به شيوه قديم هم‏چنان ادامه يافت و اگر چه رشته‏هاي تحصيلي علوم ديني به محدوديت گراييد و همه رشته‏ها در فقه و اصول هضم شد ولي هم‏چنان استقلال خود را حفظ كرد و خوشبختانه و اخيرا وارد مرحله نويني گرديده و پس از پيروزي انقلاب بالندگي فراواني يافته است.
(خبرگزاری فارس)

  
نویسنده : محمد ; ساعت ٩:٤٧ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢٦ آذر ،۱۳۸۳